{"id":4475,"date":"2019-09-15T05:01:06","date_gmt":"2019-09-15T03:01:06","guid":{"rendered":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/?p=4475"},"modified":"2019-09-16T14:30:10","modified_gmt":"2019-09-16T12:30:10","slug":"abruzja-nie-odkryta-przez-europejska-lawine-turystow","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/index.php\/2019\/09\/15\/abruzja-nie-odkryta-przez-europejska-lawine-turystow\/","title":{"rendered":"Abruzja, nie odkryta przez europejsk\u0105 lawin\u0119 turyst\u00f3w"},"content":{"rendered":"

Jaka\u015b niewidzialna si\u0142a nieustannie pcha nas przed siebie, aby odkrywa\u0107 miejsca, wcze\u015bniej nieodkryte. Do tego zasada numer jeden, nigdy nie chodzi\u0107 dwa razy t\u0105 sam\u0105 drog\u0105. To wszystko daje impuls aby generowa\u0107 coraz to nowe pomys\u0142y na zagospodarowywanie kolejnych, d\u0142ugich weekend\u00f3w. I tak ten ostatni, sierpniowy rzuci\u0142 nas do w\u0142oskiego regionu Abruzja. Kto\u015b pewnie pomy\u015bli i c\u00f3\u017c, \u017ce W\u0142ochy to najprawdopodobniej najwspanialszy kraj na \u015bwiecie. Ale ile\u017c razy mo\u017cna tam je\u017adzi\u0107? Okazuje si\u0119, \u017ce mo\u017cna. Bo W\u0142ochy to nie tylko Rzym, Neapol, Sycylia, Toskania czy Dolomity?
\nAle dlaczego Abruzja, ten niezbyt znany i popularny region centralnych W\u0142och? Uno!!! Bo g\u00f3ry. 2\/3 Abruzji to g\u00f3ry, nale\u017c\u0105ce do \u015brodkowej i jednocze\u015bnie najwy\u017cszej cz\u0119\u015bci ci\u0105gn\u0105cego si\u0119 przez ca\u0142ego w\u0142oskiego buta Apenin.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Po drugie Abruzja to urocze i pi\u0119kne miejscowo\u015bci (a w\u0142a\u015bciwie wioski). W\u0142osi stworzyli sobie list\u0119 najpi\u0119kniejszych wiosek swojego kraju, kt\u00f3ra co roku jest publikowana pod nazw\u0105 \u201eBorghi pi\u00f9 belli d’italia\u201d. W 2019 roku na li\u015bcie tej znalaz\u0142y si\u0119 23 miejscowo\u015bci z Abruzji, najwi\u0119cej ze wszystkich w\u0142oskich region\u00f3w.<\/p>\n

<\/p>\n

Poza tym Abruzja to kilometry wybrze\u017ca, z jednymi z najpi\u0119kniejszych w\u0142oskich pla\u017c nad Adriatykiem.<\/p>\n

I w ko\u0144cu Abruzja to doskona\u0142a kuchnia, cho\u0107 inna od tej z reszty Italii i wy\u015bmienite wino z Montepulciano d\u2019Abruzzo na czele.<\/p>\n

I jeszcze jedna kwestia. Abruzja, nale\u017c\u0105ca raczej do biedniejszej cz\u0119\u015bci W\u0142och, ma w sobie co\u015b swojskiego i prawdziwego. Je\u017cd\u017c\u0105c przez Abruzj\u0119 wiele razy por\u00f3wnywali\u015bmy j\u0105 do Toskanii, kt\u00f3rej naprawd\u0119 nie ust\u0119puje a\u017c tak bardzo. Tylko, \u017ce Toskania, cho\u0107 pi\u0119kna, sta\u0142a si\u0119 pewnego rodzaju produktem turystycznym. Pytanie ile w dzisiejszej Toskanii jest prawdziwej Italii a ile jest to wytw\u00f3r stworzony na potrzeby zagranicznych turyst\u00f3w. Abruzja pod tym wzgl\u0119dem wydaje si\u0119 by\u0107 bardziej autentyczna.<\/p>\n

Ale po kolei. \u015aroda wieczorem lecimy Ryankiem z Berli\u0144skiego Shoenefeld do jednego z dw\u00f3ch lotnisk Rzymu, Ciampino. Stamt\u0105d wypo\u017cyczonym autem p\u0119dzimy co wiatr we wlosach do ma\u0142ej miejscowo\u015bci Paganica, le\u017c\u0105cej u podn\u00f3\u017ca Parku Narodowego Gran Sasso.<\/p>\n

Na pierwszy ogie\u0144 idzie najwy\u017cszy szczyt Gran Sasso Corno Grande o wysoko\u015bci 2912m. Wyprawa zaczyna si\u0119 lajtowo, wjazdem lekko podstarzal\u0105, ale klimatyczn\u0105 kolej\u0105 gondolow\u0105 z Forte Cerreto na Campo Imperatore.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Jak ju\u017c wychodzimy z wagonika to naszym oczom ukazuje si\u0119 widok rozci\u0105gaj\u0105cego sie po horyzont, niesamowitego p\u0142askowy\u017cu Campo Imperatore. Wow!!! Niekt\u00f3rzy nazywaj\u0105 to miejsce Ma\u0142ym Tybetem. Mo\u017ce troch\u0119 przesadzone por\u00f3wnanie, ale okolica niew\u0105tpliwie niepowtarzalna i warta zobaczenia.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Do tego obok parking wielki budynek podupad\u0142ego Osservatorio Asstronomico 'Abruzzo, kt\u00f3ry zyska\u0142 swoj\u0105 s\u0142aw\u0119 jako miejsce uwi\u0119zienia przez wloski ruch oporu wielkiego Mussoliniego. Ostatecznie Benito zosta\u0142 uwolniony przez niemieckich komandos\u00f3w.<\/p>\n

<\/p>\n

Ze stacji kolejki zaczyna sie nasz szlak. Trasa dosy\u0107 wymagajaca fizycznie, gdy\u017c czeka nas prawie 1200m w g\u00f3r\u0119 a potem tyle samo w d\u00f3\u0142. A wszystko w 5 godzin.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Do tego trudna ko\u0144c\u00f3wka wej\u015bcia szczytowego, gdzie czasami idziemy prawie na czworaka. Pot sie z nas leje ale widoki ze szczytu rekompensuj\u0105 wszystkie trudy.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Tym razem niestety musimy wraca\u0107 t\u0105 sam\u0105 drog\u0105. Brzuchy puste wi\u0119c nie ma co kombinowa\u0107. Szybkim krokiem zmierzamy w kierunku niewielkiego schroniska nieopodal Campo Imperatore. Niestety Gran Sasso to nie Dolomity. Jeste\u015bmy dosy\u0107 mocno zawiedzeni ofert\u0105 kulinarn\u0105 i dlatego maszerujemy dalej. Na parkingu ko\u0142o stacji kolejki zapraszaj\u0105 nas do siebie liczne budy. Troch\u0119 jak w domu. Swojski klimat jakby rodem z polskiego odpustu.<\/p>\n

<\/p>\n

Obok stoisk z lokalnymi wyrobami znajdujemy kilka foodtruck\u00f3w oferujacych miejscowe fastfoody. Wybieramy pot\u0119\u017cn\u0105 kanap\u0119 z czym\u015b w rodzaju sma\u017conego mieleniaka. Smakuje wy\u015bmienicie. Do tego zimne piwo w nagrod\u0119 za zdobycie Corno Grande.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Cho\u0107 jeste\u015bmy raczej wycie\u0144czeni nie wracamy od razu do naszego pokoju. W ko\u0144cu mamy do zobaczenia mn\u00f3stwo innych atrakcji, tj. ma\u0142ych g\u00f3rskich wioseczek z w\u0142oskiej listy the best of. Zmierzamy w kierunku Santo Stefano di Sessanio. A po drodze, przecinaj\u0105c Campo Imperatore ponownie mamy wra\u017cenie jakby\u015bmy byli w Toskanii bis.<\/p>\n

<\/p>\n

A sama miejscowo\u015b\u0107 urocza. Przyklejona do wzg\u00f3rza z labiryntem uliczek wij\u0105cych si\u0119 to w g\u00f3r\u0119 to w d\u00f3\u0142.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

W ko\u0144cu azymut Paganica. W aucie uk\u0142adamy plan ma wiecz\u00f3r. Kolacja w miejscowej restauracji, brzmi dobrze. Aby unikn\u0105\u0107 przykrej niespodzianki, \u017ce nie b\u0119dzie wolnych stolik\u00f3w, zatrzymujemy si\u0119 aby zrobi\u0107 rezerwacj\u0119. C\u00f3\u017c za zaskoczenie, zamkni\u0119te. Poprosili\u015bmy o wsparcie w\u0142a\u015bciciela naszego B&B La Nuova Dimora. Nasz przemi\u0142y gospodarz mocno przej\u0105\u0142 si\u0119 swoj\u0105 rol\u0105, wykonuj\u0105c kilkana\u015bcie telefon\u00f3w. Chyba z\u0142y termin wybrali\u015bmy na wizyt\u0119 we Wloszech. Jest czwartek, \u015bwi\u0119to…. restauracje s\u0105 ciuso!!!. Kiedy byli\u015bmy ju\u017c troch\u0119 zrezygnowani d\u0142ugimi poszukiwaniami i pojawi\u0142o si\u0119 widmo wieczoru sp\u0119dzonego w pokoju, znalaz\u0142a si\u0119 otwarta Pizzeria w niedalekiej L’Aquilii.<\/p>\n

W tym miejscu musz\u0119 wspomnie\u0107, \u017ce Abruzja to jeden z najbardziej sejsmicznych region\u00f3w W\u0142och. A sama L’Acquila zyska\u0142a tragiczn\u0105 s\u0142aw\u0119, kiedy 6 kwietnia 2009 roku mia\u0142a pecha znale\u017a\u0107 si\u0119 w epicentrum najwi\u0119kszego w ostatnich kilkudziesi\u0119ciu latach w\u0142oskiego trz\u0119sienia ziemi, kt\u00f3re poch\u0142on\u0119\u0142o 309 ofiar, k\u0142ad\u0105c w gruzach du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 miasta, w tym zabytkowa katedr\u0119. Na szcz\u0119\u015bcie L’Acquila powoli powstaje z ruin i kolan i nabiera blasku.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Na kolacj\u0119 wybieramy mi\u0119dzy innymi jeden z przysmak\u00f3w Abruzji wo\u0142owe Arrosticini.<\/p>\n

<\/p>\n

Nast\u0119pnego dnia trekking numer dwa. Tym razem drugi co do wysokosci szczyt Gran Sasso, Monte Camicia (2564m). Rano jad\u0105c autem przez Campo Imperatore wydaje nam si\u0119, \u017ce pogoda do pieszej w\u0119dr\u00f3wki jest idealna. Na niebie \u017cadnej chmurki.<\/p>\n

<\/p>\n

Sytuacja ulega zmianie po okolo p\u00f3\u0142 godzinie marszu w g\u00f3r\u0119. Na horyzoncie pojawiaj\u0105 si\u0119 z\u0142owrogie chmury. Na szcz\u0119\u015bcie coraz bardziej zachmurzone niebo nie wskazuje na nadej\u015bcie deszczu, a ju\u017c tym bardziej burzy z piorunami. Po kolejnych kilkunastu minutach ca\u0142a g\u00f3ra chowa si\u0119 jednak pod ko\u0142derk\u0105. Pr\u00f3bujemy i\u015b\u0107 dalej ale strome i m\u0119cz\u0105ce podej\u015bcie zaczyna zniech\u0119ca\u0107 do dalszej wspinaczki. Po co si\u0119 m\u0119czy\u0107 skoro tam i tak nic nie b\u0119dzie wida\u0107.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Ostatecznie Krolinio odnajduje alternatywny szlak i cho\u0107 cel wydawa\u0142 si\u0119 na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki, postanawiamy schodzi\u0107 w d\u00f3\u0142. C\u00f3\u017c za niespodzianka. Po doj\u015bciu na parking pogoda znowu w\u0142oska.<\/p>\n

Nie martwimy si\u0119 jako\u015b szybszym zako\u0144czeniem \u0142a\u017cenia po g\u00f3rach B\u0119dzie wi\u0119cej czasu na zwiedzanie okolicy. Zanim doje\u017cd\u017camy do pierwszej wioski, kolejny przejaw lokalnego folkloru. Setki, a mo\u017ce tysi\u0105ce ludzi biesiaduje na Campo Imperatore, zajadaj\u0105c grillowane Arrosticini.<\/p>\n

<\/p>\n

Po chwili docieramy do jednej z naj\u0142adniejszych miejscowo\u015bci Abruzji. Castel del Monte podobnie jak siostrzane wioski zainstalowa\u0142o si\u0119 na szczycie wzg\u00f3rza. Stare domu i brukowane uliczki robi\u0105 wra\u017cenie.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Niestety by\u0142o ju\u017c zbyt p\u00f3\u017ano na lunch, wi\u0119c pozosta\u0142o nam jedynie wyci\u0105gn\u0105\u0107 zm\u0119czone kopytka na g\u0142\u00f3wnym placu, popijaj\u0105c Montepulciano.<\/p>\n

<\/p>\n

Na koniec dnia w planie ju\u017c tylko jeden drobiazg, Rocca do Calccio, kto wie czy nie najwy\u017cej po\u0142o\u017cony zamek w Europie. Kr\u00f3linio zaczyna si\u0119 troch\u0119 opiera\u0107 bo jest gor\u0105co, a doj\u015bcie do zamku to przynajmniej p\u00f3\u0142 godzinny ostro pod g\u00f3r\u0119. Daje si\u0119 jednak nam\u00f3wi\u0107. Zanim dochodzimy do zamku, ju\u017c na szczycie wzg\u00f3rza, pojawiaj\u0105 si\u0119 zabudowania. Na szcz\u0119\u015bcie s\u0105 te\u017c restauracje. Siadamy na chwil\u0119, \u017ceby si\u0119 czego\u015b napi\u0107. Ko\u0144czy si\u0119 na dw\u00f3ch p\u00f3\u0142itrowych karafkach r\u00f3\u017cowego wina. I od razu wszystko wydaje si\u0119 prostsze. La dolce vita. A zamek, a w\u0142a\u015bciwie jego ruiny naprawd\u0119 zachwycaj\u0105. Szczeg\u00f3lnie z powodu niesamowitej lokalizacji.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Opuszczamy Gran Sasso. Zmiana otoczenia oznacza te\u017c zamian\u0119 kij\u00f3w trekkingowych na wios\u0142a. Przed nami sp\u0142yw kajakiem, a w\u0142a\u015bciwie jak si\u0119 okaza\u0142o na miejscu canoe, rzek\u0105 Tirino. Ta niebyt znana i raczej kr\u00f3tka rzeka jest chyba najcz\u0119stsz\u0105 rzek\u0105 jak\u0105 kiedykolwiek widzieli\u015bmy. Woda krystaliczna przejrzysta. Niesamowite wra\u017cenie. Jakby\u015bmy p\u0142yn\u0119li w akwarium.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Niespodziewanie ten kr\u00f3tki sp\u0142yw okaza\u0142 si\u0119 wycie\u0144czajacy fizycznie. A przynajmniej dla jednej osoby. Trzyosobowe canoe oznacza, \u017ce wios\u0142uj\u0105 osoby siedz\u0105ce z przodu i z ty\u0142u. Tym samym Kr\u00f3linio otrzyma\u0142 zaszczyt bycia fotoreporterem. Z ty\u0142u zasiad\u0142 niewielki rozmiarami przewodnik. A na dziobie zosta\u0142 posadzony najci\u0119\u017cszy z ca\u0142ej dru\u017cyny Nied\u017awiadek. Chyba mniej przypominali\u015bmy \u0142\u00f3d\u017a motorow\u0105, a bardziej \u0142\u00f3d\u017a podwodn\u0105 przygotowuj\u0105c\u0105 si\u0119 do zanurzenia.<\/p>\n

<\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie w dalszej cz\u0119\u015bci dnia mia\u0142o by\u0107 ju\u017c tylko przyjemnie. Najpierw lunch i kr\u00f3tki spacer po Citt\u00e0 San Angelo.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

A potem ju\u017c tylko relaks na jednej z adriatyckich pla\u017c Abruzji w Gulianova. Troch\u0119 jak polski kurort z lat dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tych ale fajnie zobaczy\u0107 gdzie je\u017cd\u017c\u0105 wypoczywa\u0107 mniej zamo\u017cni W\u0142osi.<\/p>\n

Ostatni dzie\u0144 naszego weekendu w Abruzji zaczynamy pit-stopem na wybrze\u017cu Trabocchi. Klimat pla\u017c dopobny jak w Gulianova ale okolic\u0119 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 instalacje, niczym ogromne paj\u0119czaki stoj\u0105ce na drewnianych szdzud\u0142ach, przyklejone do wychodz\u0105cych w morze pomost\u00f3w. Kiedy\u015b by\u0142y to budki s\u0142u\u017c\u0105ce lokalsom do po\u0142ow\u00f3w ryb. Dzisiaj to klimatyczne restauracje. Niestety tym razem jeste\u015bmy przed por\u0105 lunchu.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Brzuchy nape\u0142niamy w Pacentro, zdecydowanie najpi\u0119kniejszej z miejscowo\u015bci, kt\u00f3r\u0105 zobaczyli\u015bmy w Abruzji. Na lunch udajemy si\u0119 do Pizzerii Ristorante Majella. Zamawiamy po pa\u015bcie, w lokalnym stylu, niezbyt przypominaj\u0105cym to z czym kojarzy si\u0119 nam w\u0142oski makaron. Do jad\u0142a p\u0119kaj\u0105 dwie butelki pysznego bia\u0142ego wino. W trakcie posi\u0142ku wywi\u0105zuje si\u0119 kr\u00f3tka rozmowa z biesiadnikami z s\u0105siednich stolik\u00f3w. To drugie pokolenie wloskich imigrant\u00f3w, kt\u00f3rzy po wojnie wyjechali z Pecentro do Stan\u00f3w i Kanady. Pewnie potomkowie w\u0142oskiej mafii, kt\u00f3rzy przyjechali na wakacje do rodzinnych stron swoich dziadk\u00f3w.<\/p>\n

<\/p>\n

Po lunchu kr\u00f3tki rekonesans po starej cz\u0119\u015bci Pacentro Uroczo.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Ostatni przystanek przed powrotem na lotnisko to Sulmona. Jedna z wi\u0119kszych miejscowo\u015bci regionu, znana g\u0142\u00f3wnie z cukierkowych konfetti. Jest jednak zbyt gor\u0105co aby pasjonowa\u0107 si\u0119 sulmo\u0144sk\u0105 architektur\u0105.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Czas zako\u0144czy\u0107 ten bardzo udany weekend w Abruzji.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jaka\u015b niewidzialna si\u0142a nieustannie pcha nas przed siebie, aby odkrywa\u0107 miejsca, wcze\u015bniej nieodkryte. Do tego zasada numer jeden, nigdy nie chodzi\u0107 dwa razy t\u0105 sam\u0105 drog\u0105. To wszystko daje impuls aby generowa\u0107 coraz to nowe pomys\u0142y na zagospodarowywanie kolejnych, d\u0142ugich…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4606,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4,27],"tags":[],"yst_prominent_words":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4475"}],"collection":[{"href":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4475"}],"version-history":[{"count":10,"href":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4475\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4623,"href":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4475\/revisions\/4623"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4606"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4475"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4475"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4475"},{"taxonomy":"yst_prominent_words","embeddable":true,"href":"http:\/\/podrozemaleiduze.co\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/yst_prominent_words?post=4475"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}